Reklama

Poznajcie Beę Feitler – legendarną dyrektor artystyczną Harper's Bazaar

To właśnie ona wraz z fotografem Richardem Avedonem stworzyła jedną z ikonicznych okładek!

Poznajcie Beę Feitler – legendarną dyrektor artystyczną Harper's Bazaar źródło: Instagram.com/agencja_ppc

Mogliście nie słyszeć o Bei Feitler, ale jej prace z całą pewnością znacie. Była dyrektorem artystycznym Harper’s Bazaar, kiedy światło dzienne ujrzała okładka z modelką w różowym hełmie, autorstwa Richarda Avedona.  Ikoniczna okładka ,,muzycznej Biblii”, czyli magazynu Rolling Stone z nagim Johnem Lennonem przytulonym do Yoko Ono to również pomysł Feitler. Poznajcie lepiej brazylijską artystkę, która wywarła ogromny wpływ na amerykańską grafikę.

 

Niepokorny duch

Beatriz Feitler urodziła się w Rio de Janeiro, ale swoje życie związała z Nowym Jorkiem. Tam skończyła Parson’s School of Design. Jej początkowe zainteresowanie ilustracją przekształciło się w coraz większą fascynację projektowaniem. Kochała magazyny o modzie. Szczególną atencją obdarzała Harper's Bazaar pod wodzą Alexeya Brodovitcha. To właśnie tam skierowała swoje pierwsze kroki po uzyskaniu dyplomu. W redakcji odesłano ją z kwitkiem. Powiedziano, aby wróciła, gdy będzie miała więcej doświadczenia.

 

Postanowiła więc wrócić do Brazylii i tam rozpocząć swoją karierę. We współpracy z dwoma innymi grafikami utworzyła studio artystyczne Estudio G, specjalizujące się w plakatach, okładkach płyt i książek. Współpracowała także z brazylijskim magazynem Senhor – rewolucyjnym wśród brazylijskich czasopism kulturalno-politycznych. Także pod względem graficznym. Pozwolił więc na eksperymentowanie.  

Spadkobierczyni Alexeya Brodovitcha

Nazwiska Beatriz Feitler i Ruth Ansel jako asystentek pojawiły się w stopce redakcyjnej po tym, jak Marvin Israel (dawny profesor Feitler z Parsons) został dyrektorem artystycznym w Harper's Bazaar. Wystarczyły dwa lata, aby w wieku 25 lat Feitler (wraz z Ansel) dostała nominację na stanowisko, dotąd piastowane przez swojego mentora. Nastąpił ruch, który wywołał liczne komentarze w świecie mediów. Eksperci wyrażali w prasie pełen sceptycyzm co do ich umiejętności i zdolności. Jednak pomylili się. Dziewczyny zostały wierne najlepszej tradycji Brodovitcha w tworzeniu czasopisma jako harmonijnej całości. Były otwarte i reagowały na wszystko, co się działo wokół nich. A wisząca w redakcji tablica z inspiracjami powiększała się i ulegała zmianom, stanowiąc nieskończone źródło pomysłów. To właśnie za kadencji Ansel i Feitler na łamach pisma, po raz pierwszy w historii, pojawiła się czarnoskóra modelka. A współpraca z fotografami pokroju Richarda Avedona czy z Hiro nabrała rozmachu.

Historia pewnej okładki

Jak kulisy powstania słynnej okładki Bazaara wspomina sam Avedon, podkreślając przy okazji jednomyślność artystek? ,,Kosmiczny hełm wykonany przez najlepszą modystkę w Nowym Jorku nie sprawdza się. Ruth zaczyna tłumaczyć, że można z fluorescencyjnego papieru wyciąć jego kształt. Nie musiała nawet kończyć zdania, bo Bea już to robiła. Wszystko zadziało się momentalnie. To było magiczne. Obserwując Beę i Ruth przy pracy, maiło się wrażenie, jakby to były nie dwie osoby, a jedna.”  Okładka wygrała prestiżowy medal ADC (Art Directors Club), stając się symbolem lat 60.

 

Najpiękniejsze ilustracje mody na okładkach „Harper's Bazaar”

 

Ms.

Po opuszczeniu Harper’s Bazaar w 1971 r. rozpoczęła pracę w Ms. Był to nowy feministyczny magazyn założony przez Glorię Stein (amerykańska feministka, dziennikarka). Magazyn podejmował poważne kwestie społeczno-polityczne. I cieszył się ogromną popularnością nie tylko ze względu na poruszane tematy, ale i oprawę graficzną. Bea łączyła fotografię z ilustracją, decydowała się na ekscentryczne formy wizualne i nieskrępowaną typografię. A wszystko to z właściwą jej dozą humoru. Swoimi wyborami i decyzjami pokazywała, że jest wierna postulowanym przez Ms. wartościom (dla niej feminizm to było traktowanie każdego tak samo). Nie tylko zamawiała pracę od znanych artystów, ale także od tych nieodkrytych, którzy sami się do niej zgłaszali. Walczyła o prawa do tantiem i dbała, aby autorzy publikacji byli podpisywani.

Odkrywca talentów

Następnie Bea rozpoczęła, mającą trwać 6 lat, współpracę z Rolling Stone. W dokumencie ,,Annie Leibovitz: Life Through a Lens”  Leibovitz zwierzyła się, że Feitler wzięła ją pod swoje skrzydła i nauczyła wielu rzeczy. Znajomość zaczęła się od wspólnych zdjęć dla ,,Ms.”. Wielu młodych ludzi, którzy pracowali u boku Feitler stało się znanymi osobowościami.

A talenty potrafiła rozpoznać. Nauczała w School of Visual Arts. Jej zajęcia cieszyły się ogromnym powodzeniem. Jako pierwsza dostrzegła talent u młodego studenta Keitha Harringa. Prace młodzieńca znalazły się pod ostrzałem krytyki. A Feitler jako jedyna stanęła w jego obronie. Słusznie.

 

Hoje, 35 anos sem John Lennon. Nesta célebre imagem, que, inclusive, vem sendo desrespeitosamente parodiada, o eterno beatle posa ao lado de Yoko Ono, em seu apartamento, na última sessão de fotos de sua vida. Seria assassinado poucas horas depois, em frente ao Edifício Dakota. Um dos cliques da fotógrafa Annie Leibovitz foi escolhido pela designer brasileira Bea Feitler para estampar aquela que se tornaria a mais icônica capa da Rolling Stone (e possivelmente de qualquer revista), publicada em 22 de janeiro de 1981. Bea, que faleceria de câncer dois anos depois, optou por não inserir nenhuma manchete, simbolizando o silêncio e o choque que tomou conta do mundo com essa abrupta, cruel e irreparável perda. #JohnLennon #YokoOno #RollingStone #AnnieLeibovitz #BeaFeitler

A post shared by Revista Continente (@revistacontinente) on Dec 8, 2015 at 7:24am PST

Nieposkromiona siła twórcza

Intensywnie pracując przy magazynach, jednocześnie zajmowała się niezależnymi projektami. Takie domy mody jak Christian Dior, Diane von Furstenberg czy Calvin Klein zatrudniały Feitler do tworzenia kampanii reklamowych. Projektowała też liczne okładki płyt (,,Black and blue” Rolling Stonesów) i książek (,,Helmut Newton White Women”).  A nawet szkicowała kostiumy taneczne dla Alvin Ailey City Center Dance Theater. Artystycznie realizowała się na różnych polach. Ostatnim projektem było premierowe wydanie ,,Vanity Fair”. Nawet bliscy współpracownicy nie wiedzieli, w jakim trudnym momencie wówczas się znajdowała. Sądzili, że turban na głowie to nowy stylizacyjny pomysł. Ona chorowała jedna na rzadką odmianę raka. W czasie pracy nad magazynem przeszła przez dwie operacje i poddawała się chemioterapii. Nie zdążyła zobaczyć efektu końcowego swojej pracy.

 

Od jej twórczości nie można oderwać wzroku. Jej południowoamerykańskie korzenie spowodowały, że odważnie grała kolorami w swych projektach. Feitler zmieniła spojrzenie na kobiece ciało, dotychczas traktowane jako męski fetysz. Ciało postrzegała przez pryzmat jego formy. Nie bała się przekraczać wizualnych granic. I nie oglądała się na innych. Wierzyła swoim estetycznym przeczuciom i realizowała je. Z sukcesami.

Reklama

Polecane wideo

Okładki BAZAAR okiem polskich projektantów

Michał Szulc – Projekt okładki Harp...
Michał Szulc – Projekt okładki Harper's Bazaar z okazji 150-lecia
Reklama
Skomentuj

Podobne tematy

Reklama
...ukończyć szkoły muzycznej w klasie fortepianu jak modelka Małgosia Bela?
Reklama

Najnowsze artykuły

Reklama
×
Zarejestruj się w Klubie VIP Harper's Bazaar
Wstąp do Klubu VIP i otrzymuj najnowsze informacje ze świata Harper's Bazaar,
zniżki na zakupy oraz zaproszenia na wyjątkowe wydarzenia!
×
Warsztaty Women at Work

Wypełnij Formularz zgłoszeniowy na Warsztaty Women at Work

Cykl Women at Work skierowany jest do kobiet prowadzących własne firmy oraz zajmujących kierownicze i zarządcze stanowiska w przedsiębiorstwach *

Zapraszamy na warsztaty, które pozwolą odpowiedzieć na pytania:

  • Jak zdefiniować pozycję i rolę kobiet w biznesie?
  • Jak komunikować markę osobistą oraz markę liderki w biznesie?
  • W jaki sposób tworzyć i pielęgnować własny, biznesowy styl?
  • Jak skutecznie zarządzać wpływem, jaki nasz biznes wywiera na otoczenie oraz aktywnie włączyć się w proces tworzenia firm odpowiedzialnych społecznie?
  • Jak zapewnić stabilność i ciągłość własnego biznesu?
Administratorem podanych przez Panią danych osobowych jest Marquard Media Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (02-305), Aleje Jerozolimskie 142A.
Pani dane osobowe zostały przekazane dobrowolnie i będą przetwarzane w celu wyłonienia uczestników i organizacji warsztatów Women at Work, a także, w przypadku wyrażenia zgody, w celach marketingowych.
Pani dane osobowe będą udostępnianie podmiotom upoważnionym na podstawie przepisów prawa oraz podmiotom współpracującym przy organizacji warsztatów.
Posiada Pani prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania.

* Skontaktujemy się wyłącznie z wybranymi uczestniczkami w celu dokonania ostatecznej rejestracji.