„Lalka” Bolesława Prusa doczekała się nowej filmowej odsłony, a wraz z nią na ekran wracają jedne z najbardziej charakterystycznych postaci polskiej literatury. Przyglądamy się najważniejszym bohaterom „Lalki” i sprawdzamy, kto pojawi się w ich rolach na ekranie.
Kamila Urzędowska jako Izabela Łęcka
Sytuacja w książce jest następująca: piękność lat 25, uroda w kanonie, Warszawianka przyzwyczajona do życia dostatniego i wygodnego. Rzeczywistość wjeżdża w nią jak rozpędzona karoca, gdy mało przedsiębiorczy ojciec przepuszcza cały rodzinny majątek, z jej posagiem włącznie. Nie jest zainteresowana Stanisławem Wokulskim, bo przecież nie jest z towarzystwa.
Marcin Dorociński jako Stanisław Wokulski
Nasz główny bohater. Zepsucie warszawskiej socjety poznajemy z jego perspektywy. Postać bardzo skomplikowana. Z jednej strony wzorzec z Sèvres człowieka pracy, przywoływany w niezliczonych rozprawkach jako pozytywista z krwi i kości. Z drugiej zaś majątek swój w dużej mierze zawdzięcza bogatej wdowie, która poślubił ze względów bynajmniej nie sercowych. Nie tylko Izabela w tej powieści zasługuje na łatkę utrzymanki. Stanisaw ma przy tym słabość do ludzi ambitnych, których ochoczo wspiera, nawet jeśli ich ambicje są odrealnione – jak chociażby wynalezienie metalu lżejszego od powietrza.
Marek Kondrat jako Ignacy Rzecki
Nasz „ostatni romantyk”. Ulubiona postać wielu czytelników. Stary przyjaciel Wokulskiego nierozerwalnie związany ze sklepem Starego Mincla – do tego stopnia, że zgadza się w nim pracować za darmo pod rządami nowych właścicieli. Doskonale odnalazłby się pod tym względem w dobie późnego kapitalizmu. Ucieleśnienie frazy: „kiedyś było lepiej”. Najbliższej osobie oddałby dosłownie wszystko
Maria Dębska jako Kazimiera Wąsowska
Po mężu odziedziczyła imponujący majątek. Tym sposobem wyzwoliła się niejako z ograniczeń XIX-wiecznych wymagań nakładanych na kobiety. Bezwstydnie czerpie z życia pełnymi garściami. Nie ma złudzeń co do tego, co liczy się najbardziej w relacjach damsko-męskich. Kokieteryjnie spogląda w stronę naszego Stasia, jednocześnie trzymając wspólny front z nieokrzesaną Izabelą
Andrzej Seweryn jako Pan Łęcki
Nieporadny ojciec Izabeli. Człowiek niegarnący się do pracy, co w połączeniu z mierną głową do interesów skutkuje zaprzepaszczeniem gigantycznego majątku, który odziedziczył. Koronny dowód na archaiczność systemu klasowego
Karolina Gruszka jako Florentyna
Chyba jedyna osoba w domu Łęckich z głową na karku. Też arystokratka, tyle że zubożała. Zmuszona jest pomagać kuzynce i wujowi. Docenia Wokulskiego w jego szczodrości – zarówno serca, jak i portfela. Próbuje zahamować autodestrukcyjne zapędy kuzynki. Oczywiście bezowocnie.
Borys Szyc jako Baron Krzeszowski
Kolejna chodząca karykatura arystokracji. Bufon, bawidamek, skory do bitki, czy akurat w tym przypadku do pojedynków na pistolety. Jak to u Bolesława Prusa bywa, nie jest to jednak postać jednowymiarowa. Jak nakazuje mu rodowód, Krzeszowski jest mężczyzną honoru.
Maja Ostaszewska jako Baronowa Krzeszowska
Przez większą część powieści uwikłana w zacięty bój z małżonkiem. Cierpliwie czeka na moment, w którym Łęckim podwinie się noga, aby dodać ich kamienicę do swojego portfolio. Podobnie jak baron potrafi zauważać własne błędy i przeprosić, gdy sytuacja tego wymaga.
Maja Komorowska jako Prezesowa Zasławska
Bodajże jedyna reprezentantka prusowskiej arystokracji, którą określić można jako postać definitywnie pozytywną – i zarazem pozytywistyczną. Dba o zatrudniane przez siebie osoby. Jej doświadczenia z przeszłości, które nierozerwalnie wiążą ją z Wokulskim, wpłynęły na to, że system klasowy widzi jako narzędzie opresji.
Mateusz Damięcki jako Kazimierz Starski
Arystokrata bez grosza przy duszy, zadłużony po kokardkę. Liczy na to, że odpowiednio majętna kobieta wkroczy do jego życia i rozwiąże wszystkie zmartwienia. W międzyczasie sypia, z kim popadnie, nie dyskryminując bynajmniej mężatek
